ანდრეიმ სამზარეულოს მაგიდაზე ბანკის გამოტანა დაუშვა. ქაღალდი ვაზელინის სუფრაზე დაუცურდა, მარილბურთი გადაგორდა და ბოლოს ყავის ფინჯნის გვერდით გაჩერდა. ცხელი წვეთები მკლავზე მომხვდა.გავკრთიალდი.— რა მოხდა? — ჩუმად მკითხე.
— ის, რაც გაგიგე. დავიღალე, დასა. იპოთეკას მე ვიხდი. კომუნალურებს მე ვიხდი. ბენზინს მე ვავსებ. და შენ? — ხელები გაშალა. — შენი ფული იოგურტსა და ბალიშებზე, კრემებსა და სხვა ასეთ რამეებზე იხარჯება. გამოთვალე. ოჯახის ხარჯების 80 პროცენტს მე ვაგვარებ.
პრაქტიკულად შენს პირში მე ვიხდი.მშვიდად დავდე ფინჯანი.სამზარეულოში ტოსტების სუნი ტრიალებდა. შვიდ საათზე ავდექი, რომ სამუშაოდ წასვლის წინ ეყოლა საუზმე. ანდრეიმ უკვე ნახევარი შეჭამა.უფასოდ.— მე მიგახვედრებ? — ვკითხე.
— როგორ ვუწოდო? ბინა ჩემია. მაშინ მე ვარ პატრონი. შენ კი კომფორტულად ცხოვრობ მასში. ახლა ცალკე ბიუჯეტი იქნება. შენი საკვები, საწმენდი საშუალებები, ყველაფერი შენ. მე მხოლოდ იმას გადავიხდი, რაც ჩემთვის საჭიროა.ყავის ლაქა მოვიწმინდე.
— კარგად — მშვიდად ვთქვი. — მაშინ ცალკე.ანდრეი კმაყოფილმა გაიღიმა. თავის თავს გამარჯვებულად მიიჩნევდა.მაშინვე არ იცოდა, რომ ახლა ჩუმი ომი დაიწყო.ჩუმი ომი.სამშაბათის საღამოს ანდრეიმ უკვე კარებში ღრმად სუნთქა.არაფერი გრძნობდა.
ბინა ცივი იყო. სამზარეულო ცარიელი.— დასა! სად არის ვახშამი?— მაღაზიაში — ვუპასუხე მისაღებიდან. წიგნს ვკითხულობდი და ძვირადღირებული შოკოლადის ტბას ვჭამდი ჩაისთან ერთად.— რას ნიშნავს ეს?— სიტყვასიტყვით. ცალკე ბიუჯეტი. ჩემთვის ვიყიდე.
შევწვავი ორადო. ერთი份. არ მინდოდა შენი ფინანსური ზღვარის შეწუხება.მაყუჩში მხოლოდ ერთი „სტუდენტის“ წარწერიანი გაყინული ბურთი იყო.ანდრეიმ კარიც გაიჯახუნა.— სერიოზულად? საკვებზე თამაშობ?— არ ვთამაშობ. შეთანხმებას ვიცავ.
ნახევარ საათში მოხარშული პასტა და იაფი დაფქული ხორცი სუნობდა. კოვზი ხმაურით ურევდა თეფშზე.არ გავედი.ოთხშაბათს სველ ოთახში გაჩერდა.— დასა! სად არის შხაპის გელი?— დასრულდა! ახალი ოთხასი. ეს შენი ბიუჯეტში არ შედის.თანაბარად მხოლოდ ერთი საპონი იყო.
საღამოს იაფი სარეცხი ფხვნილი და ერთი რულონი ნაცრისფერი ტუალეტის ქაღალდი ჩამოიტანა.მეორე დღეს მნიშვნელოვანი შეხვედრა ჰქონდა.თეთრი შარვალი ნაცრისფერი გახდა. მყარი. ლაქა დარჩა. ძლიერი ქიმიური სუნი გარშემორტყმოდა.— არ გაასწორე?
— უთო ელექტრო ენერგიას წვავს. ეს შენი ხარჯია.ხუთშაბათს მარსი კონფლიქტში ჩაერია.სფინქსი მხოლოდ სპეციალურ პაშტეტს ჭამდა.— ორასი? — წამოიწია ანდრეიმ წარბები. — მოვძლებ მას გარეშე.იაფი საკვები იყიდა.მარსიმ შეჭამა.
ერთ საათში ანდრეიმ თავისი საყვარელი ხალიჩაზე წაიყვანა.— ვინ გაწმენდავს ამას?!— შენ აჭმევდი.პარასკევს ანდრეიმ ფული მიიღო. ლუდი, აქციონზე კრევეტები იყიდა და თამაშს უყურებდა.ღამით კბილების ტკივილზე გამოიღვიძა.— დასა… გაქვს ტკივილგამაყუჩებელი?
— მაქვს.— მომეცი, გთხოვ.— ასი რუბლი.შაბათს ნათესავები მოვიდნენ.ანდრეიმ ფული დაამთავრა. დუღილი ქათამი და იაფი პასტა იყიდა. სანელებლების გარეშე შეაშუშა.გარედან დაწვა. შიგნიდან ნამწვავია.მაგიდაზე შავი ქათამი და ნაცრისფერი პასტა იდო.
ამ დროს საკუთარი სადილი გამოვიტანე.მარბლის სტეიკი ჟოლო სოუსით. ახალი სალათი. ერთი ჭიქა წითელი ღვინო.— „მე მიგახვედრებ“ — მშვიდად ვთქვი. — ეს მისი მაგიდაა. ჩემი კი ეს.ხარჯების დღიური გამოვიღე.ხუთ წელიწადში თითქმის ორჯერ მეტი მაქვს ხარჯი ოჯახის საქმეებზე, ვიდრე მან იპოთეკაზე.
მშვიდობა ჩამოვიდა.ცოლის დედამ ანდრეის შეხედა.— შენ… მას მიგახვედრებ?მეგობრები წავიდნენ.მათ დავრჩით.ანდრეი ცხვირს იწმენდდა.— სულელი ვიყავი, დასა. წარმოდგენაც არ მქონდა, რა ღირს ცხოვრება.ბანკის ბარათი შემომაწოდა.
— არ მინდა ცალკე ცხოვრება. მინდა, სახლში კარგი სუნი იყოს. და რომ მეპყრობოდე როგორც მტერს, არა.გამომხედა.— კარგად. მაგრამ ჩემი პირობები მაქვს.— ყველაფერი.— ხვალ ერთად წავიდეთ მაღაზიაში. თითოეული ფასი ნახავ. იცოდე, რა ღირს კატას პაშტეტი… და შენი საყვარელი პელმენი.
— შეთანხმება.— და ისწავლი საჭმლის მომზადება. მინიმუმ კვერცხი. და ხორცი.გაიღიმა.— შეიძლება… ერთი ყლუპი სტეიკიდან?გაუღიმე. ნახევარი გადავჭერი.— ჭამე, ოჯახს მფლობელო. ძალა მოგიწევს. ხვალ დიდი საწმენდი დღეა. საწმენდი საშუალებები შენ გადაიხდი.
მაგიდის ქვეშ მარსი გამოიქცა და მოთხოვნად ნაჟღინველად წიკვინა.— ნუ გაბრაზდები, ძველო. ვყიდულობ ნორმალურ პაშტეტს. ხელფასის შემდეგ.მარსი მორიდებით კრუტუნებდა.მშვიდობა აღდგა.თუმცა ხარჯების დღიური ჯერ კიდევ არ ჩავდე.უსაფრთხოების მიზნით.
